• pr

Overwinteren

Op 1 januari 1968, maakte ik in de nieuwjaarsnacht met een groep vrienden de buurten van Bloemendaal onveilig. We gingen eerst nieuwjaar wensen bij onze jeugdleider, een man die toen was, wat Marco de Haan nu is. Daarna zwierven we met zijn allen de straten door en staken her en der nog een rotje af. We beklommen het Kopje van Bloemendaal en holden joelend met zijn allen weer naar beneden. Onder aan de trappen, pakte een van de jongens mij beet, nam me in zijn armen en kuste me onder een lantaarnpaal: 'Gelukkig Nieuwjaar'. Bij de vijfde lantaarnpaal zei hij: 'Over vijf jaar trouw ik met je'. We waren achttien en negentien.

Nu, vijftig jaar later zit ik op Nieuwjaarsdag met diezelfde jongen in het ziekenhuis van Marbella. We zouden eigenlijk wat moeten vieren, maar hij is harstikke ziek. Voelt zich beroerd, hoest zich een ongeluk en dat geluid gaat me door merg en been.

We trekken met onze dochter en haar gezin een paar weken door Spanje en Portugal. Zij in een knalrode oude kampeerbus, wij in onze degelijke witte tweepersoons camper.

Na een paar dagen 'in het wild' kamperen zijn we op Oudejaarsavond in Marbella neergestreken, op een camping met warme douches en goede toiletten. Manlief heeft op bed gelegen, wij hebben een glaasje bubbels gedronken een spelletje Cluedo gedaan. Om 12.00 geproost met andere campingasten en met de Hollander die met een schaal versgebakken oliebollen langskwam.

En nu zit ik in het Hospitaal del Sol en ben ik bang dat Manlief een longontsteking heeft. Er is geen dokter of verpleegkundige die Engels spreekt. Met het boekje 'Hoe en wat in het Spaans' in de hand (ik heb in het verleden nog eens een tijdje Spaanse les gehad, uitspreken kan ik het wel, ik kom alleen niet spontaan op briljante zinnen) en wat handgebaren komen we er uit. De dokter heeft hetzelfde vermoeden als ik en hij wordt aan een uitgebreid onderzoek onderworpen. Ik zit ondertussen buiten in het grasveld met twee honden. Het is 24 graden, dus ik kan ze niet uren in de auto laten zitten. Het blijkt gelukkig mee te vallen. Geen longontsteking, wel een zware griep. Een virus. Het treft ons uiteindelijk allemaal. We kopen de apotheek leeg aan hoestdrank en paracetamol en hoesten en proesten met zijn zessen gewoon verder. Overwinteren in het warme zuiden? Het heeft zo zijn uitdagingen.