• Henk Kooij is met pensioen

    Truus Oudendijk

Het was een geweldige baan

KUDELSTAART Twintig jaar lang was hij een vertrouwd gezicht voor ieder die het gemeentehuis binnenliep. De man die je naar de juiste kamer of loket verwees, moties en amendementen uitdeelde tijdens de raadsvergaderingen en met de kroketten rondging als het nachtwerk werd. Dat is nu verleden tijd, bode Henk Kooij is met pensioen.

Truus Oudendijk

'Zal ik mijn apenpakje aandoen?' lacht hij als we het over de foto hebben. Toch maar niet, liever in gewone kleding bij al dat prachtige voorjaarsblauw in de tuin. Hij kan daar zo van genieten, want hij is een man van de natuur. Kooij heeft de hele wereld over gereisd, van Zuid Amerika tot het Verre Oosten, bijzondere mensen ontmoet en er vrienden voor het leven aan overgehouden. Door een oogziekte kan en mag hij niet autorijden, maar hij heeft zich aangepast en scheurt vrolijk op zijn scooter rond. 'Heerlijk, ik voel me nog steeds zestien.'

AFWISSELEND Zijn functie als bode noemt hij een geweldige baan. 'Heel afwisselend, ik heb altijd geprobeerd een menselijk gezicht te geven aan een granieten blok. Je moet zowel ongevoelig als gevoelig zijn. Als er een sociale hoorzitting plaatsvindt, komen mensen heel emotioneel uit zo'n gesprek vandaan. Verweer blijkt niet meer mogelijk en de verontwaardiging straalt van hun gezichten af. Dan ben je als bode een praatpaal. Ik begeleid ze, sta ze rustig te woord, dat is mijn werk. En verder moet je ongevoelig zijn voor hun boosheid. Op andere momenten doe je wat meer; als er een dame van in de tachtig weer voor niks komt, omdat het loket gesloten is. Ik weet dat het niet mag, maar dan klop ik even aan met de vraag: zouden jullie deze mevrouw misschien willen helpen? Ze is hier al voor de tweede keer. Zo iemand stuur je niet weg.

BURGEMEESTERS In de afgelopen twintig jaar heeft hij vijf burgemeesters meegemaakt en aan allemaal bewaart hij mooie herinneringen. Joost Hoffscholte was heel speciaal, had voor ieder aandacht, een echte burgervader. 'Pieter rende altijd door het gemeentehuis; en nu rent hij door de supermarkt. Als ik hem daar tegenkom krijg ik steevast een por in mijn zij.' Jobke was aardig, maar kon het niet, volgens hem. Voor de twee interims heeft hij veel waardering. Met Theo van Eijk was het altijd lachen, die maakte mannen-onder-elkaar grapjes als er een mooie vrouw binnenkwam.

HUWELIJK Het is hem drie keer overkomen dat hij op het laatste moment als getuige werd opgeroepen bij een huwelijksafsluiting. Aan huwelijken heeft Henk Kooij sowieso bijzondere herinneringen: 'Die zijn niet altijd leuk. Soms was een van de partners terminaal ziek en dan is het alleen maar een verdrietige plechtigheid. Maar ik heb ook eens een stel meegemaakt dat heel koel en afstandelijk was. Dat wordt niks, dacht ik. Terwijl ik de gasten aan het groeperen was op de trap, was het bruidspaar nergens te vinden. Stonden ze binnen te tongen achter een pilaar', schatert hij.

CULTUUR Zijn taak als bode zit er op, er wachtte hem zeeën aan vrije tijd. Geen probleem om die in te vullen. Henk Kooij is een groot liefhebber van klassieke muziek en ballet. Regelmatig gaat hij naar concerten en hij is vaak te vinden bij voorstellingen van het Nederlands Dans Theater. Daar is nu alle tijd voor. Hij verheugt zich er op.