Koninklijk tot aan de laatste noot

Mandy van der Zwaard

HET CONCERT Cocky Lagerwei, voorzitter en 47 jaar lid van het koor, zegt: 'De zaal was prachtig aangekleed, evenals de ongeveer vijftig leden van het koor en hun bijna twintig gastzangers. We hadden geen tijd voor emoties, the show must go on. Er was een hoge opkomst, veel mensen kwamen deze keer om nostalgische redenen. Dan vertelden ze mij dat vader of moeder nog in dit koor had gezongen. Alles heeft bijgedragen aan een prachtig concert.'

PROGRAMMA Voor de pauze brengt het koor 'De Krönungsmesse KV 317' van W.A Mozart en na de pauze 'Het Lobgesang Symphonie no.2' van F. Mendelsohn-Barholdy. Het programma werd tijdens het bestaan van het koor door het bestuur gekozen. En daarbij is niet gekozen voor de geijkte stukken, het koor heeft zijn eigen koers gevaren. Met succes, getuige de titel en de prijzen. Maar net als andere koren is het klassieke repertoire aan het verdwijnen. De tijdsgeest veranderd de noodzaak van zangkoren.

TEVREDEN MET WEEMOED Anneke Eskens, de penningmeester vertelt: 'We hebben veel moeite gedaan om nieuwe leden te werven, helaas is dat niet gelukt. Toen wisten we, het eind komt in zicht. We hebben een jaar naar dit moment toe geleefd, en ook al ben je verdrietig, je bent er op ingesteld. Ik kijk liever naar de mooie herinneringen, die zijn er genoeg. De reizen, de prijzen, het boek van Cees Stieva. Dat koesteren we.'

Na afloop vertelt Eskens: 'Uiteraard hebben we weemoed in ons achterhoofd, maar de dirigent Nico Hovius zei 'dat het een dijk van een concert' was. Dat we perfect gezongen hebben, dat vind ik een mooie afsluiting. Daar mogen we heel trots op zijn.'

GEMEENTE Er was ook een kritische noot vanuit het koor. 'Jaren hebben we Aalsmeer vertegenwoordigd als Koninklijk koor en nu, op een triest moment, reageert de gemeente niet op onze uitnodigingen. We hebben een aantal weken geleden een brief gehad van de Burgemeester, maar daar is het bij gebleven. Dat vinden we erg jammer. Aankomende vrijdag hebben we een afscheidsbijeenkomst voor het koor zelf, misschien verrassen ze ons nog.' Aldus een koorlid.

NIET ALLEEN KOOR Het was een hechte gemeenschap, met een lief en leedclub. Er werd aan elkaar gedacht en geholpen waar nodig. Sommigen zingen er al meer dan veertig jaar, er zijn zelfs leden die zestig jaar lidmaatschap gehaald hebben.

Een klein groepje heeft besloten zich bij een ander koor aan te sluiten, maar het grootste deel gaat stoppen. Dat wil niet zeggen dat ze elkaar uit het oog verliezen. De vaste dinsdagavondclub heeft afgesproken elkaar nog elke twee maanden te treffen. Als locatie nemen ze het etablissement waar ze elkaar wekelijks spraken na de repetities. 'Anders ben ik bang dat we wel in een gat vallen.' Aldus een trotse voorzittter.