• Archief BDU

Truus Oudendijk: Stoorzender


Het was niet het plan, maar ik belandde zaterdag onbedoeld toch in de sinterklaasoptocht. Zoonlief was op bezoek en kleindochter (4) stuiterde door het huis van de Sintadrenaline: "Wanneer komt ie nou?" "Kom mee" zei ik tegen zoonlief, "het is hier in Aalsmeer altijd een leuk spektakel." We stonden volgens hem op een A-locatie, pal aan de ringvaart, kleindochter tegen het hek aangeplakt, klem tussen andere meisjes, armpjes over de rand, de wenkbrauwtjes gefronst van spanning. De eerste boot vol Pieten voer voorbij, paniek langs de kade. De pakjesboot meerde gelukkig wel aan en de Sintboot kwam er pal achteraan. De beide burgemeesters zorgden voor een gepaste ontvangst van de Goedheiligman, die mij overigens onbekend voorkwam en daar kan ik niet zo goed tegen, ik hecht erg aan dezelfde Sinterklaas elk jaar. Ik vind dat we dat in een convenant moeten vastleggen. Ik kreeg sterk de indruk dat er een rolverwisseling heeft plaats gevonden en dat Sint nu Hoofdpiet is, maar nog steeds weet ik dat niet zeker en dat stoort mij. 75 originele Pieten, en ze waren allemaal te prachtig voor woorden, schitterende kostuums. De Sint-olympische vlam werd ontstoken, de basketbalpieten liepen daarbij vreselijk in de weg, maar die heb ik gewoon een duwtje gegeven: opzij jullie, anders kunnen we niks zien. Wie ik niet opzij kon schuiven was die vreselijke cameraman. Wat doet die man daar? Fotopiet Kick huppelde vrolijk heen en weer, niemand last van. Datzelfde gold voor collega Jaap. Maar die man in dat oranje Spanje hes met een camera van het formaat magnetron, belemmerde constant het zicht op Sint, zijn Pieten en de burgemeesters. Met welk doel? Voor wie maakt hij die film, vraag ik mij af. Waar wordt dat uitgezonden? En willen we dat wel? Kleinzoon (1,5) bij zijn vader in de rugdrager was het ondertussen helemaal zat, hij stond pal onder de luidspreker. We togen richting molen, want kleindochter wilde perse stempels halen op haar sportpasje. 'Dat kan thuis ook wel' opperden wij. Hoe kwamen we op het idee, ze had net de koprol aan haar vaardigheden toegevoegd en ze wilde stempels, Sinterklaas had het zelf gezegd. Ik heb er de hoofdpiet en de sportpiet op aangesproken en die gaven mij gelijk. "Tuurlijk mag het ook thuis." Ze zetten keurig een oké in het vakje." Nu nog elke dag een koprol en de oude AH zegeltjes doen de rest. 'Je hebt me gered mam' zei zoonlief.

Zullen we alsjeblieft, alsjeblieft een beetje zuinig zijn op dit spektakel? En het geheimhouden? Filmen is nergens voor nodig en uitzenden al helemaal niet. Voor je het weet heb je een stoorzender.