• Burgemeester Nobel kwam dinsdag op bezoek bij het echtpaar Jore-Spaargaren.

    Truus Oudendijk

Aalsmeers echtpaar Wim en Wil Jore 60 jaar getrouwd

AALSMEER 'Creatieve mensen hebben geen rommel, maar overal ideeën liggen'. Die spreuk staat op de schoorsteen in huize Jore en is bij uitstek op Wim en Wil Jore van toepassing. Zestig jaar zijn ze getrouwd, lief en leed gedeeld, en nog steeds actief en betrokken bij de samenleving. Wim is een enthousiast amateurfotograaf, Wil geeft nog vier avonden per week Nederlandse les aan Poolse werknemers. Gewoon thuis aan haar keukentafel. 

Ze hebben elkaar leren kennen in zwembad de Blauwe Beugel. Wim voer er vanaf de Uiterweg heen, Wil kwam vanaf de Leimuiderdijk. Wat vonden ze leuk aan elkaar? "Ze was een stuk", zegt Wim. "Hij was helemaal niet leuk", volgens Wil. "Als jongens doken we vanaf de toren" vertelt Wim, " en namen dan armen vol met bagger mee. Daar smeerden we die meiden mee in. Moesten ze weer het water in."

IN DE KLAS Op de Ulo in Aalsmeer zaten ze bij elkaar in de klas, maar verkering kregen ze pas toen Wim op de tuinbouwschool zat en Wil kwam vragen voor avondje naar de Volta, een feestavond voor oud leerlingen.

Zestig jaar samen is best heel bijzonder toch ziet Wil het niet als een verdienste. "Het overkomt je", zegt ze. "Je kunt niet regelen dat je gezond blijft en dat het goed met je gaat." Ze gaan regelmatig weg met hun boot, tegenwoordig varen ze alleen maar door Nederland maar ze hebben heel wat tochten door Europa gemaakt. Alles wordt een beetje minder nu ze ouder worden, bewegen wordt lastiger, maar nog steeds doet Wil boodschappen op de fiets. Haar mobieltje hoeft niet mee. "Ben je gek zeg, wie zou ik onderweg moeten bellen?"

VERHUIZEN Ze hebben jarenlang op hun ark aan de Uiterweg gewoond. Tot vader en oom overleden, Wim de verantwoording kreeg over de seringenkwekerij en ze in het ouderlijk huis gingen wonen. "Ik vond dat niet leuk", zegt Wil. "Die ark was ons eigendom en ik was blijven werken om hem af te kunnen betalen. Wim verdiende 75 gulden per week en ik net ietsje meer, maar van zijn salaris konden we rondkomen."

Het echtpaar kreeg twee kinderen: Coby en Pim. Terwijl Wim bij zijn vader op de kwekerij werkte stond Wil na haar opleiding aan de kweekschool in Haarlem een aantal jaren voor de klas. Op de school aan de Rozenstraat. Dat is ze blijven doen tot dochter Coby werd geboren.

DIKKE BUIK "Ik kreeg vier maanden verlof, want met een dikke buik voor de klas staan, dat kon toen niet." Toen de kinderen er eenmaal waren heeft ze nog regelmatig als invalster les gegeven op diverse scholen, maar thuis bracht ze heel wat uren samen met Wim aan de sorteertafel door in de kwekerij. "Daar namen we de week door en stonden we samen de wereld te verbeteren." 

Wat is het geheim van zo'n goed huwelijk? "Zij is niet te sturen", zegt Wim, "maar ik snap haar meteen." Zaterdag wordt dit bijzondere huwelijk uitgebreid gevierd, met kinderen, kleinkinderen, familie en vrienden wordt - hoe kan het anders - een boottocht gemaakt.

Truus Oudendijk