• Karin Borgman met haar hond Ole

    Truus Oudendijk

Kettinggesprek: 'Alles met tekenen heeft mijn passie'

AALSMEER Deze week Karin Borgman in het Kettinggesprek. Beeldend kunstenaar en een van de drijvende krachten achter de Kunstploeg. De groenteman die door Femke Kempkes was uitgenodigd, wilde liever niet meewerken aan deze rubriek. We hebben Karin bereid gevonden iets te vertellen over de kinderkunstroute

"De Kinderkunstroute is op 18 mei en het is een project dat we samen doen met de basisschool Samen Een. Als Kunstploeg werken we met vijf personen dit keer. Jan Daalman, Femke Kempkes en ik vormen de vaste kern. Jan en Femke hebben de kinderen uit groep zes en zeven al gedichten laten schrijven en laten tekenen. De opdracht was om hun mooiste plek in het dorp te omschrijven. Wat denk je, wat voel je, wat ruik je op die plek? Daar zijn twaalf locaties uit naar voren gekomen. Daaruit kiezen we er zes of zeven, waar we op 18 mei in een soort optocht langs wandelen. Op de gekozen plek dragen de kinderen dan hun gedicht voor. De andere twee leden van de Kunstploeg zijn deze keer de theatermakers: Hannegijs Jonkers en Diede Daalman. Zij zijn vorig jaar afgestudeerd aan de theaterschool en zorgen op de locaties met de kinderen voor een optreden. Wat dat precies gaat worden is nog een verrassing, want dat is ook afhankelijk van wat de kinderen geschreven hebben. Er komt ook een boekje waarin alle gedichten gebundeld zijn."

Wat is nu de volgende stap?

"Aan de hand van de gedichten gaan we de plekken verdelen en de route bepalen. De theatermakers kiezen een locatie waar ze een voorstelling kunnen maken. Het wordt een groot spektakel. Het leuke is dat we ook geld hebben gekregen van het Schipholfonds om samen met de kinderen een permanent kunstwerk te maken, gerelateerd aan de plekken die door hen gekozen zijn en in samenspraak met de bewoners. Dat wordt een soort wijkproject."

Wat doen jullie als Kunstploeg nog meer?

"Elk jaar organiseren we een project tijdens de kunstroute. Toen ik mijn mastersopleiding deed wilde ik kinderen en ouderen aan een gezamenlijk project laten werken. Mijn doel was om verschillende bevolkingsgroepen met elkaar te verbinden. Daar is de Kunstploeg uit ontstaan. Bij ons jaarlijks project doen mensen op persoonlijke titel mee, maar ook scholen, gehandicapten of groepen van Ons Tweede Thuis en ouderen. Mensen die anders niet samen iets zouden maken."

Er werd mij gevraagd of jullie ook niet iets kunnen doen met de Werkschuit?

"Wij organiseren projecten en ieder is welkom om daar aan mee te doen. Als ons idee de Werkschuit aanspreekt en ze willen daar aan paar avonden mee aan het werk, vinden we dat prima. Bij het 'selfie' project heeft het Aalsmeers Schilder Genootschap ook meegedaan. Dat juichen we alleen maar toe. Ook het cultuurpunt mag ons voor alles inschakelen, maar zelf zijn wij geen culturele raad of instelling. Persoonlijk doen we ook allerlei activiteiten buiten de Kunstploeg. Ik ben docent op de middelbare school. Daar ben ik heel intensief mee bezig, ik illustreer en ik heb ook nog een carrière als beeldend kunstenaar. Alles wat met tekenen en schilderen te maken heeft, heeft mijn passie."

Op welke school ben je docent?

"Op het Veenlanden College werk ik met pubers en dat is fantastisch. Het wisselt wel eens en dit jaar geef ik les aan atheneum 6 als eindexamenklas. Dat zijn zeventien- en achttienjarigen en dat is ook geweldig leuk. Ik geef beeldende vorming en daarin zit zowel kunstgeschiedenis als praktijklessen. Als eindexamenopdracht moeten ze een soort masterstuk maken, waar we deze week een expositie van houden. Dat is een kwart van hun cijfer. Het andere kwart is het centraal schriftelijk examen en dat gaat helemaal over kunstgeschiedenis. En dat is van een pittig niveau. Een tweede corrector van een andere school komt het werk beoordelen. Zelf ga ik ook naar een school in Amsterdam om als tweede corrector de eindexamen opdrachten te beoordelen."

Hoe vind je het om les te geven?

"Ik geniet er erg van. In tegenstelling tot kinderen die binnenstebuiten denken, zoals Femke zei, doen pubers dat niet. Die zijn juist bang om iets te doen dat anders is of opvalt. Maar binnen zo'n les als tekenen of kunstzinnige culturele vorming kun je je grenzen verleggen en is er een soort veilige plek waarbinnen je wel kunt experimenteren en waarbij het niet goed of fout of gek is. Daarin moet je ze best wel stimuleren, maar het is heel fijn om met ze te werken. Het moet gewoon een gezellige les zijn, waarbij je in plaats van met je hoofd iets met je handen kunt maken."

Wie nodig je uit voor het volgende gesprek?

"Marjon van der Harst. Ik heb haar boekje 'Wauw ik ben een vrouw' geïllustreerd. Zij is doktersassistente en vindt het belangrijk meisjes goed voor te lichten. Niet zozeer over seksualiteit, maar vooral om te weten hoe je lichaam functioneert. Waarom is dit zo belangrijk?"

Truus Oudendijk