• Cor Hermanns

    Truus Oudendijk

Kettinggesprek: 'Hele eer maar het kost meer tijd dan gedacht'

AALSMEER Bijzondere man Cor Hermanns, zeer humoristisch en een typische bestuurder. Hij is betrokken bij diverse organisaties waaronder de VVE, de katholieke kerk en de bouw van het clubhuis van AVA. Als vrijwilliger zet hij zich ook in voor stichting De Bovenlanden. Jan van der Meer is benieuwd wat hij er doet.

"Het afgelopen jaar is de Bovenlanden op bestuurlijk vlak nogal gewijzigd. Toen ik gevraagd werd om mee te werken, beschouwde ik dat als een eer. We zijn nu met vijf bestuursleden en ik doe daarin de technische kant."

Wat wil dat zeggen?

"De Bovenlanden heeft behoorlijk wat akkertjes in eigendom. Niet alleen aan de kant van de Westeinder maar ook achter de Oosteinderweg. Die akkers, waar o.a. seringen worden gekweekt, gaan we opnieuw inrichten als de kweker daar mee stopt en dat doen we in overleg met Rijnland en de Provincie. Er moet grond weggegraven worden, schoeiingen geplaatst, vervuiling afgevoerd en weer nieuwe beplanting aangebracht. Wat we terug planten bepalen we deels zelf, maar is ook afhankelijk wat het landschapsbeheer wil. De Provincie heeft een Groene As bedacht en daar zijn de Bovenlanden een onderdeel van. Rijnland wil graag natuurvriendelijke oevers en dat betekent: geen schoeiingen. Maar wat dan wel? Je moet het toch beschermen. Met al dat soort zaken houd ik mij bezig. Ik doe dat overigens niet alleen. Bart Hulsbos en Cees Tas zijn adviseurs. Bart heeft een waterbouwkundig adviesbureau en Cees Tas houdt zich bezig met de hele biotoop. Met elkaar overleggen we wat we graag willen en dragen dat aan bij Rijnland en de Provincie, want zij financieren het."

Is het leuk om te doen?

"Dat is het zeker, maar het kost mij veel meer tijd dan ik dacht. Iedere maandag hebben we bestuursvergadering en een keer in de twee of drie weken overleg met de projectmensen. Verder ook overleg met de gemeente over hun visie op het hele gebied. Vaak veel heen en weer gepraat, maar het is wel grappig."

Waarom hebben ze specifiek jou gevraagd?

"Omdat het mijn oude beroep is. Ik kom uit de weg- en waterbouw. Ik ben ooit begonnen bij de gemeente Amsterdam in de bruggenbouw. Er zijn nog altijd bruggen en viaducten waar mijn berekening achter zit en die zijn nog steeds niet ingestort. Daarna ben ik bij de gemeente Aalsmeer gaan werken. Mijn halve handtekening staat onder heel wat asfalt en stoeptegels in dit dorp. Maar het mooiste project in de jaren tachtig was de aanleg van de riolering langs de lintbebouwing.

Wat maakte dat zo bijzonder? Wat was je rol in dat project?

"De aannemer voerde het uit, maar het was mijn taak om het werk voor te bereiden; de tekeningen en de constructie bepalen. Maar het leuke en ook spannende van het werk was de gesprekken die ik heb moeten voeren. De riolering aan de Aalsmeerdweg en Oosteinderweg bijvoorbeeld ligt volledig in particulier eigendom, gewoon door de voortuin heen. Dus bij alle bewoners -en dat zijn er een paar honderd- aanbellen, een afspraak maken en toestemming vragen. Dat was ontzettend veel babbelen. De een heeft dit, de ander dat: 'Wat doen we met de boom? Wat als het gaat verzakken? Ik doe niet mee, want ik krijg ook geen dakkapel.' Ik kan er een boek over schrijven."

En je hebt ze allemaal meegekregen?

"We hebben geen een rechtszaak gehad. En dat zegt al heel wat."

Je bent een ware diplomaat geweest

"Dat kun je wel zeggen. Vervolgens ben ik naar de gemeente Amstelveen gegaan. Een grotere gemeente met meer kennis en meer kunde. Ik kreeg te maken met de reconstructie van de Keizer Karelweg, het vernieuwen van wegen en riolering van wijken uit de dertiger jaren, Westwijk en de inrichting van het stadshart. lk kreeg een leidinggevende functie en dan ga je op een andere manier met mensen om. Maar ook weer erg leuk. Na zes jaar ben ik bij de overheid weggegaan en heb ik vijftien jaar bij het ingenieursbureau van een grote aannemer gewerkt. Toen zat ik ineens aan de ander kant en ging het om geld verdienen en niet om uitgeven."

Hoe zie je de toekomst van De Bovenlanden?

"Uiteindelijk gaat het gebied voor drie dingen gebruikt worden: recreatie, natuur en cultuur. Dat laatste, de seringenteelt, neemt steeds verder af en dat baart ons wel zorgen.Als het maar even kan hopen wij dat er kwekers van seringen, sneeuwballen en ilex blijven. Dat is een verrijking van het gebied. Ik doe ook rondvaarten zowel op de Westeinder als op de Oosteinderpoel en het was voor mij een eyeopener toen een van de passagiers zei: Ik ben op vakantie geweest naar Brazilië, maar ik wist niet dat het Amazonegebied zo dichtbij was."

Wie nodig je uit voor het volgende gesprek?

"Lio Aartsen van scoutinggroep Tiflo. Ik wil graag dat hij vertelt wat scouting voor jongeren in Aalsmeer betekent."

Truus Oudendijk