• Rianne Middelkoop

    Truus Oudendijk

Kettinggesprek: Ik schrijf al van kinds af aan

AALSMEER Leuke meid, kordate moeder van twee zoons en een dochter. Rianne Middelkoop heeft zowel een acteer- als schrijftalent. Lous Zandvliet heeft haar uitgenodigd voor dit gesprek en is benieuwd hoe ze op ideeën komt en wat haar ambities zijn.

Truus Oudendijk

Rianne Middelkoop: 'Teksten voor de vieringen, zoals Lous aanhaalde, schrijf ik niet meer. Dat heb ik wel een hele tijd gedaan. Oorspronkelijk kom ik uit Wilnis, maar ik ben hier gaan samenwonen. Van huis uit ben ik katholiek opgevoed, dus dat probeer je dan enigszins op te pakken en vorm te geven, als je op eigen benen gaat staan. Samen met Wendy Zandvliet en Astrid Voorn stelden we ieder kwartaal een viering samen. We gebruikten thema's die ons aanspraken: over liefde, vrede, geluk, onbegrip, maar wel met een link naar het geloof. Ik was degene die de voorbede en overweging schreef en zodoende een rode draad probeerde te creëren. Maar de kerk werd strenger, we kregen niet meer de vrije hand en mijn geloofsbeleving werd kritischer. Wat er gezegd werd, kon ik minder makkelijk plaatsen in mijn eigen leven. Na tien jaar zijn we ermee gestopt.'

Je schrijft ook teksten voor de Toneelvereniging Kudelstaart? 'Ik schrijf sketches en speel ook mee. Zes jaar geleden zijn we vanuit Aalsmeer naar Kudelstaart verhuisd. Ik speelde altijd al toneel, maar toen we hier kwamen was ik vast van plan om in deze dorpsgemeenschap te integreren en heb ik mij in Kudelstaart aangemeld. Het is een leuke enthousiaste vereniging. We spelen twee keer per jaar, met in het najaar veelal de revue. Tineke van Kleef is daar de motor achter maar ze kon wel wat hulp gebruiken bij het bedenken van de teksten. Daar zijn we nu druk mee bezig. Ik merk wel dat een sketch schrijven andere koek is, dan een persbericht schrijven. Het moet zowel te spelen als vermakelijk zijn. En het is soms lastig om inspiratie te vinden. Met een gezin met jonge kinderen en een baan is het niet altijd eenvoudig om tijd vrij te maken. Vaak is het zo: nu heb ik tijd, dus nu moet er ook iets op papier komen. Dan moet je niet te streng zijn voor jezelf.'

Jullie hebben net een uitvoering achter de rug? 'Ja, de klucht Boeing Boeing. Daarin speel ik de rol van een van de stewardessen. Meespelen is nog leuker dan schrijven, dus als ik er voor gevraagd wordt zeg ik geen nee. Dat betekent wel dat het schrijven van teksten even op een laag pitje komt te staan. Maar ik doe het natuurlijk niet alleen. Met elkaar bedenken en schrijven we de revue.'

Hoe komen jullie op ideeën voor de revue? 'Vaak is er wel een thema of verhaallijn. Of je hebt na een brainstormavond met elkaar bedacht: Zo gaan we het doen. Het borrelt op, je maakt wat mee, je hoort iets in bus of trein, of ziet iets op tv waarvan je denkt: daar kan ik wel iets mee. Vaak is het ook wat pikken en daar je eigen draai weer aan geven. Ik schrijf al van kinds af aan, ik heb nog een surprise, een boek waarop staat: gedichten van Rianne van Schie. Die heb ik gebruikt om al mijn schrijfsels in te bewaren, er zitten hele oude dingen in zoals mijn dagboekjes uit die tijd.'

Is schrijven ook je werk? 'Nee, ik heb een toeristische opleiding gevolgd, maar ben totaal iets anders gaan doen, want ik had al snel door dat je in de toeristensector altijd moet werken als een ander vrij is. Ik ben bij een IT-bedrijf terecht gekomen, leuke baan met leuke collega's. Maar toen ik in Aalsmeer kwam wonen, zocht ik iets meer in de buurt en heb ik zeven jaar bij Koop Lenstra Makelaars in Uithoorn gewerkt. Daar had ik wel de taak om de verkoopbrochure samen te stellen, dus dat was wel een creatieve kant. Toen de kinderen kwamen ben ik bij De Meerse Accountants gaan werken. En dat doe ik nog steeds.'

Heb je wel ambities wat betreft schrijven? 'Ik zou graag een kinderboek willen schrijven, of ooit op een redactie van een magazine of een krant willen werken. Maar vooralsnog beperkt het zich tot het aanleveren van stukjes voor de toneelvereniging of de voetbalclub van mijn zoon. Wat mij vooral tegenhoudt is dat ik het vak niet heb geleerd. Om iets op dat gebied te doen, moet je toch zeker de School voor Journalistiek hebben gevolgd.'

Welnee, dat valt wel mee. Leuke zinnen maken kun je niet leren. Dat is een talent. 'Dat is waar, als ik een kaart naar iemand stuur merk ik dat mensen soms geraakt zijn door mijn teksten. Ik krijg weleens reacties als: wat omschrijf je mijn gevoel goed. Dat geeft veel voldoening. Mijn gezinsleven is echter zo, dat ik niet op maandagavond zeg: kom ik ga even schrijven. Maar wie weet? Zeg nooit nooit.'

Wie nodig je uit voor het volgende gesprek? 'Monique Mantel, zij gaat als begeleider op de fiets mee met Team Hollander bij de Roparun. Ik ben benieuwd hoe zij zich daar op voorbereidt.'