• Peter Kuipers in zijn tuin. Foto onder: voor het oudste huisje in Calslagen, dat hij samen met zijn dochter heeft opgeknapt

    Truus Oudendijk
  • Truus Oudendijk

Kettinggesprek Peter Kuipers: 'Als het vriest, maak ik ijs'

KUDELSTAART Peter Kuipers. Een man met groene vingers en boeiende verhalen. In zijn serre in Calslagen staan bijzondere planten. Maar zodra het gaat vriezen gaat het roer om. Peter is lid van VZOD en een enthousiast schaatser. Hij is ook de initiatiefnemer van de "coolste baan Kudelstaart". Zonder Peter geen ijs, aldus Lio Aarsen vorige week. Waarom wil hij natuurijs maken?

"De opmerking 'zonder Peter geen ijs' wil ik gelijk weerleggen. We doen het met zijn allen. En 'we' is eigenlijk heel Kudelstaart. Er zijn zo'n veertig vrijwilligers, die bereid zijn mee te helpen. Het was ooit de bedoeling om zodra het ging vriezen de gracht rond de skeelerbaan als ijsbaan te gebruiken. Dat is een paar keer gelukt, maar meestal ligt er sneeuw op of zitten er wakken in. Zo'n acht jaar geleden zaten we als natuurijsclub bij elkaar bij de eerste vorst en besloten we: als het niet lukt op de gracht, dan gebruiken we de skeelerbaan zelf."

En dat mocht?

"Het is altijd tegengehouden omdat men bang was dat het asfalt er van kapot ging, maar dat is helemaal niet het geval. Dat asfalt gaat alleen maar kapot als er pekel aan te pas komt. Van alle kanten kwamen mensen die het allemaal beter wisten, maar als oude natuurijsclub –inmiddels horen we bij VZOD- hebben we het gewoon aangepakt. Het leuke van die oude ijsclub was, dat we het met zijn allen deden. En dat is nog steeds zo. We hebben een groepsapp, zodra het begint te vriezen komt de koorts in de club en houdt iedereen elkaar op de hoogte. Wanneer we precies beginnen is altijd even spannend. Met zo'n vijf mensen maken we die beslissing."

Maar hoe kan je nou toch ijs maken?

"Dat zal ik je zeggen - zonder het geheim van de kok te verraden, want ik ga natuurlijk niet alles vertellen - maar al is het maar een halve graad onder nul, dan kan je ijs maken. Dat is ook mijn motto: als het vriest maken we ijs. Achter de giertank komt een spuitboom met een neveltje en daar rijden we mee rond. Dat neveltje bevriest al voordat het de grond raakt. We maken laag over laag."

Goed, dan ligt er ijs. Hoe lang blijft dat?

"Je moet het natuurlijk bij blijven houden. Op de dag is het soms twee graden boven nul en dan staat ook de zon er nog op. Dat betekent dat je alleen in de ochtend kunt schaatsen. 's Middags stuur ik iedereen er af. Als ik dat niet doe, gaat al het ijs kapot en dan moeten we opnieuw beginnen. Het duurt twee dagen voordat ik weer ijs heb. Iedereen weet het inmiddels, als je wil schaatsen moet je om negen uur op de baan zijn en twaalf uur er weer af. Aan het eind van de middag wordt het kouder en spuiten we er nieuwe laagjes op en dan kan je 's avonds de baan weer op."

Waarom is dat natuurijs zo belangrijk?

"Waar ik plezier aan beleef is dat we het met een hele grote groep doen. Mensen van verschillende verenigingen in de omgeving komen helpen, als de sneeuwschuiver stuk is, zorgt een garagebedrijf voor de reparatie, alle horeca helpt mee, er komen bitterballen aan, de slijter zorgt voor een neutje en de partytent, het is één grote happening. En juist omdat we het met zijn allen doen kan het. Zodra we aan de slag gaan gaat er een appje naar de scholen: morgen kunnen we schaatsen. Het is een echt dorpsfeest, voor heel Kudelstaart, met muziek, koek en zopie. Op de site van VZOD is te volgen wanneer er ijs is en dan komen ze ook vanuit Noordwijk, Leiden, Alphen en Sassenheim om er van mee te genieten."

Schaats je zelf ook?

"Ja, drie keer per week rijd ik op de baan in Haarlem. Ik ben ook trainer, vroeger heb ik kinderen schaatstraining gegeven, nu doe ik dat aan volwassenen."

En wanneer krijgen we weer ijs?

"Komende winter, want zo lang als we dit doen, hebben we nog ieder jaar ijs kunnen maken en is de baan open gegaan. We vragen geen entree. Natuurlijk zijn er ook kosten aan verbonden, maar er staat een grote ton aan het begin van de baan en daar wordt regelmatig geld in gestopt. We worden ook gesteund door stichting Kudelstaart voor Kudelstaart en de supportersvereniging."

We nodig je uit voor het volgende gesprek?

"Joany Voorn, zij is eigenaar van restaurant Jones. Ik heb er een paar keer gegeten en vraag mij af: Hoe komt ze bij dit concept? Het was heerlijk, maar ik vroeg me al die tijd af: waar blijft de patat?"

Truus Oudendijk