• John Bosman: 'Nog geen moment spijt van gehad

    Truus Oudendijk

kettinggesprek: Toe aan iets nieuws

AALSMEER John Bosman komt uit een geslacht van kassenbouwers. Mooi vak, maar niet zijn ambitie. Dit jaar is hij vader geworden en ook voor zichzelf begonnen. Kees Reijnders is benieuwd hoe spannend het was om die beslissing te nemen.

Truus Oudendijk

John Bosman: 'Over dat besluit heb ik wel heel lang nagedacht. Ik heb elf jaar bij Carpentier gewerkt. Na vijf jaar wilde ik eigenlijk wel weg maar had ik voor mijn gevoel geen ervaring genoeg om voor mijzelf te beginnen en ben ik gebleven. Toen kwam de crisis en durfde ik die stap zeker niet te zetten. Maar begin dit jaar hebben we een dochter gekregen, waardoor ons leven toch behoorlijk veranderde. Dus ik dacht: als ik het wil doen, moet ik het nu doen. Ik ben in het diepe gesprongen en daar heb ik nog geen moment spijt van gehad.'

Sinds wanneer ben je voor jezelf begonnen? 'Sinds mei dit jaar. Die stap op zich vond ik natuurlijk wel heel spannend, vooral financieel, want je moet toch een hoop kosten maken. Maar mijn vriendin werkt ook nog vier dagen, dus ik durfde het risico wel te nemen. En het gaat heel goed.'

Wat ben je gaan doen? 'Keukenmontage en timmerwerk. Keukenmontage heb ik elf jaar gedaan en daar ligt mijn ervaring, maar ik doe ook timmerwerk binnenshuis, waaronder het afhangen van deuren. Grotere verbouwingen zoals een aanbouw plaatsen doe ik niet. Dat vraagt een flinke investering vanwege de aanschaf van materiaal en die financiële buffer heb ik nog niet. Dat risico kan ik niet nemen. Misschien ga ik in de toekomst wel verbouwingen binnen doen, maar nu zit ik nog in de opbouwfase en moet ik zorgen voor een buffer en naamsbekendheid.'

Wat voor opleiding heb gevolgd. 'Het Hout en Meubileringscollege. Origineel heb ik de opleiding scheepsbouw gedaan, maar toen ik van school af kwam was er in de scheepsbouw weinig werk. Mijn oude stagebaas Henk Kennedy, plaatste keukens voor Carpentier en via hem ben ik daar beland. Met het idee: dat doe ik een jaartje, maar uiteindelijk ben ik er elf jaar gebleven.'

Die scheepsbouw is het dus nooit geworden? 'Nee, daar ben ik nooit terecht gekomen. Ik heb wel stage gelopen bij De Vries, maar tijdens die periode ontdekte ik al dat scheepstimmerbouw niet echt mijn ding was. Je zit al die tijd in de punt van zo'n boot en ziet alleen de collega's met wie je aan het werk bent. En de ene boot gaat weg en de volgende komt weer. Het leuke aan werken bij Carpentier is dat je zelf contact hebt met de klanten en naar ze toe gaat. Het sociale aspect is veel groter en je bent zelf wat meer betrokken bij het geheel. Dat beviel heel goed. Vandaar dat ik er zolang gebleven ben, het is een goed bedrijf om voor te werken.'

Als het zo'n leuk bedrijf is, waarom ben je dan toch voor jezelf begonnen? Ik had het er best naar mijn zin, maar ik was ook wel toe aan iets nieuws. Met de vrijheid om een eigen klantenkring op te bouwen en zelf je tijd in te delen. We zijn heel goed uit elkaar gegaan en ik werk nog steeds voor Carpentier. Als het druk is huren ze mij in voor bepaalde klussen. Ik werk ook voor mijn neef, die een aannemersbedrijf heeft. Daar leer ik weer het ruwere werk, zoals de grotere verbouwingen.'

Waarom heb je voor dit vak gekozen? 'Dat ontstond al op de middelbare school. Met vrienden en klasgenoten zijn we gaan kijken naar vervolgopleidingen. Op het Thamen College deden we al een bouwopleiding, dus we hadden allemaal affiniteit met hout. Het Hout en Meubileringscollege was een van de scholen die we bezochten. Het is zo'n geweldige opleiding, dus de keuze was snel gemaakt.'

Nou ben je ook pas vader geworden. Hoe regel je dat? Is er een papa dag? 'Ja, op maandag ben ik thuis en zorg ik voor Zoë. Het is een heel lief meisje, ze is heel vrolijk en lacht altijd. Een kind geeft absoluut een heel andere dimensie aan je leven. Het is wel vermoeiend, want af en toe slaapt ze slecht, maar goed dat zijn dingen die er bij horen. Mijn vriendin is op vrijdag thuis en gaat dan vaak naar haar moeder toe. Op maandag werkt iedereen, dus voor mij zit dat er niet in. Dat vind ik wel jammer. Maar als het straks zomer is ga ik lekker met haar fietsen. Op maandag thuis blijven terwijl iedereen aan het werk is, voelt alsof ik aan het spijbelen ben. Daar moet ik wel aan wennen.

Wie nodig je uit voor het volgende gesprek? 'Mijn neef René van Leeuwen, hij heeft een aannemersbedrijf en ik werk vaak voor hem. Ik bewonder de wijze waarop hij zijn bedrijf voert en al die verschillende projecten organiseert. Ik ben benieuwd hoe hij al die ballen in de lucht houdt.'