• Jan Daalman, turend over het water, de dorpsdichters-sjaal om.

    Truus Oudendijk

Aalsmeer als inspiratiebron voor dorpsdichter Jan Daalman

AALSMEER Jan Daalman is uitgeroepen tot nieuwe dorpsdichter van Aalsmeer. Hoewel hij zelf nog moet wennen aan die benoeming is die rol hem op het lijf geschreven.

Truus Oudendijk

Hij is schrijver, er zijn kinderboeken van zijn hand verschenen, columns, poëzie, hij houdt zich bezig met communicatie en is actief als journalist. Wat zijn rol als dorpsdichter in gaat houden is hem nog niet helemaal duidelijk, maar het gaat er vooral om zelf met ideeën te komen. En die heeft hij volop. De oprichting van De Dichtpraktijk is een eerste zet en wat te denken van een poëzie spreekuur bij de dorpspomp? Voor gedichten op bestelling.

De gedichtenavond in Bacchus begon met het thema 'toekomst' en Daalman heeft zich daar voor aangemeld omdat hij perse een gedicht wilde voorlezen over een vriend van hem die Alzheimer heeft. "We trekken al vijftig jaar met elkaar op, en ik heb ontdekt hoe belangrijk taal is in onderlinge contacten met elkaar en wat er gebeurt als die taal verdwijnt. Elke week wandel ik met hem in het bos. Bijna niemand kan hem nog verstaan, want er komt geen woord uit, het is alleen maar gebrabbel. Maar ik ken de melodie van zijn stem en hoor wanneer hij een grap maakt, of boos is. Over dat verlies van taal gaat mijn gedicht."

Ideeën heeft hij te over als het gaat om thema's voor zijn gedichten. Daalman wil gaan schrijven over gezondheid, oud zijn in Aalsmeer of hoe het is om kind te zijn in dit dorp. Hij is van plan om poëzie workshops op scholen te gaan geven. KCA heeft hem gevraagd om bij het vijfentwintigjarig bestaan iets te komen voordragen voor de vrijwilligers. Een ander bijzonder evenement is het boekenbal in Boekhuis met als thema: rebellen en dwarsliggers. "Typisch iets voor jou", reageren veel mensen. Dat begrijpt hij niet, hij is zo'n aimabele man. Maar als betrokken Aalsmeerder heeft hij wel degelijk een mening over de gang van zaken in en rond Aalsmeer en die steekt hij niet onder stoelen of banken. Dat blijkt wel als hij thema's als Schiphol ter sprake brengt of het vertrek van de wethouder. Moeten we hem nou toejuichen? Of met perk en veren wegsturen? Want laat hij zijn kiezers niet in de steek?

"Schrijven is net als loodgieten", zegt hij "het is gewoon een vak." Daalman stelt zich zo voor dat hij als dorpsdichter een mooie bijdrage zou kunnen leveren bij jubilea bijvoorbeeld of bij uitvaarten; samen om de tafel gaan zitten om te luisteren naar de verhalen en daar een mooie tekst op maken. Emotie en humor zijn daarbij een prachtige combinatie. De komende vier jaar kunnen we op hem rekenen als dorpsdichter. En om maar even op de zaken vooruit te lopen; wat zou de kroon op zijn werk zijn? "Een dichtregel ergens op een pand in Aalsmeer", zegt hij, "die het straatbeeld siert. Niet gebeiteld in steen, maar als lichtkrant, afwisselend; aan en uit. dat zou heel tof zijn."