• Pieter Dol: 'Aan het einde van de week gaat die doos het kampvuur in. Dan is het muisstil.'

    Truus Oudendijk

Kettinggesprek: Hart voor tieners

AALSMEER Bijzonder gesprek met Pieter Dol, over de zin van het leven, geloof, christen zijn en zijn betrokkenheid bij de jeugd. Pieter leidt al jaren het meidenkamp in Otterlo. Wineke van Eijk wil graag weten wat hem motiveert om dat te doen.

Pieter Dol: "Zo'n kampweek brengt rust, een andere omgeving. Je ziet kinderen in die week opbloeien. Ik doe dat natuurlijk niet alleen, maar samen met anderen, de kampstaf. Het is erg populair, zodra de inzending voor het meidenkamp open is, is het in een half uur volgeboekt. Maar mijn motivatie is het geloof en het volgen van Jezus. Dat is voor mij de basis, het fundament. Als dat er niet zou zijn, zou ik het eerlijk gezegd niet weten."

Meen je dat nou? "Het wil niet zeggen, dat wanneer je christen bent alle problemen als sneeuw voor de zon verdwijnen. Als ieder mens maak ik fouten en doe ik dingen die niet goed zijn. Maar het wonderbaarlijke is, dat ik altijd terug kan naar Jezus."

Wat brengt je dat dan? "Rust. In die zin dat ik naar iemand toe kan die mij onvoorwaardelijk liefheeft. Dat is een gegeven. Jezus zegt het zelf: Kom bij mij, ieder die vermoeid is en Ik zal je rust geven."

Hoe doe je dat, teruggaan naar Jezus? Je kunt hem niet even aan zijn jasje trekken "Soms ook wel. Niet letterlijk natuurlijk, maar ik kan wel om hulp vragen. Jezus aan het kruis staat voor mij als symbool: Hij wacht altijd op mij, Hij heeft mij nodig. Tijdens die kampen mogen we dat ook vertellen. Niet in een doctrine, niet opdringen, daar ben ik wars van. Het is het evangelie, en dat betekent een blijde boodschap. Dat probeer ik uit te dragen."

Wat houden die zomerkampen in? "Ze worden georganiseerd vanuit Christelijke Jeugdkampen Aalsmeer en gehouden in een vaste kampeerboerderij in Otterlo. Het gaat om aparte jongens- en meidengroepen in diverse leeftijden tussen de 10 en de 16 jaar. Vanaf 16-plus is de groep gemengd, dan zijn de interesses meer gelijk. Ik begeleid de meidengroep van 13 tot 16 jaar. Naast praten over het christendom zijn er natuurlijk heel wat activiteiten, lekker gek doen hoort erbij."

Het is een andere generatie en ze zitten in een totaal andere cultuur dan wij toen we jong waren.Je had het net over rust, maar op die leeftijd stuiteren ze toch door het leven? "Het is een andere generatie en ze zitten in een totaal andere cultuur dan wij toen we jong waren. Ze zijn vreselijk druk met sociale media, het mobieltje zit bij wijze van spreken aan hun hand geplakt. Wat belangrijk is tijdens die kampen is dat we ze zien. In de zin van: je mag er zijn, wat je achtergrond ook is. We hebben een open mind en luisteren naar hun verhalen, die soms te triest zijn voor woorden. Vanuit mijn professie heb ik vrij snel door als er iets aan de hand is. Op het terrein van de kampeerboerderij staat onder een kruis een black box. Als er iets is dat ze niet kunnen vertellen, raad ik ze aan dat op te schrijven en in de black box te stoppen. Niemand maakt dat open, dat is iets tussen God en de tiener. Aan het einde van de week gaat die doos het kampvuur in en verbranden we de inhoud. Dat is een gaaf moment, dan is het muisstil.

Wat is je beroep? "Ik ben jeugd-maatschappelijk werker. Ik werkte fulltime in een rozenkwekerij en mijn vrouw in het ziekenhuis, zij heeft onregelmatige diensten. Toen onze dochters geboren werden, stelde mijn vrouw voor dat zij vier dagen zou gaan werken en ik drie, dan was er altijd iemand thuis voor de kinderen. Mijn werkgever ging er mee akkoord, financieel kon het en het fijne was dat ik ook voor de kinderen zorgen en daardoor een bijzondere band met mijn dochters heb opgebouwd. Toen de kwekerij werd verkocht aan een rozenveredelaar en mijn werkgever een opleiding ging volgen, triggerde me dat wel. Ik ben naar een open dag geweest in Ede en heb mij opgegeven voor de opleiding maatschappelijk werk dienstverlening. Een studie van vier jaar naast het werk in het veredelingsbedrijf."

Het belangrijkste is om hun verhaal aan te horen, en met elkaar te zoeken naar een oplossing voor de situatie.En toen heb je je gespecialiseerd in jeugdzorg? "Nee, na mijn examen heb ik eerst als woonbegeleider bij het Leger des Heils gewerkt, in de verslavingszorg en bij Ons Tweede Thuis. Nu werk ik bij Spirit."

Wat komt daar op je pad? Begeleid je ook jongeren? "Ja, tieners en hun ouders. Ik geef opvoedondersteuning. Het belangrijkste is om hun verhaal aan te horen, vertrouwen te winnen en met elkaar te zoeken naar een oplossing voor de situatie."

Wat doen die kampen met je? "Het laat mij een heel klein schakeltje zijn in het leven van een tiener en ik ben onwijs dankbaar dat ik een hart voor tieners heb."

Wie nodig je uit voor het volgende gesprek? "Reinier Vos. Ik wil graag weten hoe zijn passie voor zweefvliegen is ontstaan."

Truus Oudendijk