• Truus Oudendijk

Mijn hart ging altijd uit naar de openbare bibliotheek

AALSMEER Aan Corrie de Boer hoef je niet te vragen wat er leuk is aan haar beroep. Dat straalt ze een alle kanten uit. Ze is een bevlogen verteller 'Wat is je lievelingsboek?' vraagt het team van het Cultuurpunt aan 'Corrie van de Bieb'

Truus Oudendijk

Dat is vaak een boek dat je recentelijk gelezen hebt, want al die andere boeken worden een beetje weggepoetst door nieuwe titels, maar vroeger op de middelbare school was ik echt helemaal weg van Hubert Lampo. Boeken over magisch realisme, een beetje mystiek, ik vond het prachtig. Door de jaren zijn er steeds wel favoriete schrijvers. Ik herinner me nog Doris Lessing, Anja Meulenbelt en Simone de Beauvoir, die allemaal bijgedragen hebben tot mijn bewustwording. Maar die boeken lees ik nu niet meer.'

En een van je favorieten van nu? 'Dat zijn ook verschillende boeken. Onder andere een boek van Erwin Mortier, over hoe zijn moeder dement wordt. Dat is een tragisch proces, maar de manier waarop hij het omschrijft maakt ook dat je er om moet lachen. Nog niet zo lang geleden heb ik Ilja Leonard Pfeijffer gelezen: 'de filosofie van de heuvel'. Hij is op een goed moment op zijn fiets gestapt en samen met zijn vriendin, een Russische fotografe, naar Rome gefietst. Pfeijffer is een man die rookt en drinkt, net iets te dik is en toch lukt het hem. De gedachten die hij in dit boek verwoordt, bij iedere heuvel die hij neemt en de strijd die dat hem kost, zijn zo herkenbaar. Het bijzondere is dat de heuvels die hij beschrijft een metafoor zijn voor de hobbels in je leven.'

Wat maakte het boek voor jou zo herkenbaar? 'Ik fiets ook. En ook nog flinke afstanden. Hier in Nederland, waar alles vlak is, is dat goed te doen. Maar in heuvelachtig landschap is het vaak een strijd. Hoe hij iedere keer zo'n berg te lijf gaat beschrijft Pfeiffer heel mooi in zijn boek. Daar had ik zoveel herkenning in. Vaak denk je: waar ben ik aan begonnen? Maar gaandeweg bouw je toch je conditie op en is het zo'n overwinning als het je lukt. Ik fiets samen met mijn vriend Henk en we zijn al naar Parijs, Berlijn en Praag geweest. Pas geleden nog naar Wenen. We fietsen op toerfietsen en altijd zo'n honderd kilometer per dag en nemen alleen de hoognodige bagage mee. Iedere keer is het weer een euforisch gevoel als je de eindbestemming bereikt.'

Moet je als bibliothecaresse verplicht bepaalde boeken lezen? 'Een onderdeel van mijn werk is de leeskring. Aan de deelnemers van de groep stel ik zo'n twintigtal boeken voor. Die titels verzamel ik uit wat ik in de krant vind of aan de hand van wat mensen in de bibliotheek lezen. Ik maak een korte samenvatting en we kiezen er zo'n zeven of acht uit en komen zo'n acht keer per jaar bij elkaar in de bibliotheek in Amstelveen. Gedurende twee uur praten we dan over het boek. Ik geef wat achtergrond informatie over de schrijver en deelnemers vertellen wat het verhaal met hen doet. Het gaat niet zozeer over de techniek van het schrijven, maar voornamelijk over de inhoud. De deelnemers laten in hun mening echt iets van zichzelf zien.'

Waarom heb je dit vak gekozen? 'Ik zat op de middelbare school en vond onderwijzeres leuk of bibliothecaresse. Op een gegeven moment wist ik zeker dat ik dat wilde worden. Als kind ging ik al vaak naar de bibliotheek. Op zondag kon je na de mis in de kerk in Kudelstaart een boekje lenen in de Paardenstal waar een soort bibliotheek was ingericht. Dat vond ik zo geweldig. Naderhand heb ik veel boeken geleend in de bibliotheek aan de Stommeerweg. Na de middelbare school kon ik niet meteen naar de bibliotheekschool vanwege een wachtlijst. Ik ben bij de bibliotheek gaan vragen of ze niet een baantje hadden en ik kon er voor twintig uur per week terecht. Dat heb ik een jaar gedaan en daarna ben ik naar de bibliotheekschool gegaan, maar ook in de bibliotheek blijven werken als hulp op vrijdagavond of als invaller. Na mijn opleiding ben ik bij de bibliotheek van het proefstation voor de bloemisterij terecht gekomen.'

Dat is wel iets heel anders. Alleen maar vakliteratuur. 'Ja, maar wel ontzettend leuk. Want er werkten mensen in het onderzoek of in de gewasverzorging, er was een redacteur en een statisticus. Het was een heel diverse groep, waar ik veel onderzoekswerk voor deed. Maar mijn hart ging uit naar de openbare bibliotheek. Via via hoorde ik dat er vacature was in de bibliotheek in Kudelstaart en die baan heb ik gekregen. Dat is inmiddels al twintig jaar geleden.'

Merk je dat er nog gelezen wordt door kinderen? 'Oh ja, zeker. Vanmorgen las ik ze voor en dan zie ik dat ze in het verhaal zitten. Ik hoop dat we ze kunnen blijven boeien.'

Wie nodig je uit voor het volgende gesprek? 'Ans de Kruijf, ze zit al jaren bij KCA en doet dat met veel passie. Dat bewonder ik. Ik ben benieuwd of ze het nog steeds leuk vindt.'