• import

Truus Oudendijk: hitte

AALSMEER Het plan was om nog een weekendje te gaan kamperen. "Die camper staat klaar" zei manlief, "het is zonde om te wachten tot we echt op vakantie gaan, laten we inpakken en wegwezen." Helemaal mee eens. Maar van de ene dag op de ander zaten we in de tropen. Temperaturen van 30 graden en meer en dat zou in het weekend niet anders worden. "We zijn natuurlijk gek" zeiden we tegen elkaar. "Moeten we een camping zoeken met een schaduwplek, of onder de luifel gaan zitten puffen omdat het te heet is voor activiteiten. We kunnen net zo goed thuis blijven. Hier in de tuin zitten we heerlijk koel onder de de boom. Lekker rustig. Nou ja, het ligt eraan wat Schiphol doet dit weekend. Trouwens over lawaai gesproken, al die kraaien en parkieten in de tuin maken ook een pestherrie, en die beginnen nog vroeger. Het is maar waar je je aan ergert." We zaten het elkaar fijn aan te praten en waren het wederom roerend eens. We bleven thuis, wel zo relaxed.

En toen brak de pleuris uit: een explosie van bloedluis in het kippenhok. Officieel heten die beesten rode vogelmijt, maar bloedluis klinkt luguberder en dat is het ook. Een rode kruipende waas in alle kieren van het nachthok. We kregen al jeuk van er alleen naar kijken. Gewapend met hogedrukspuit, en heel charmant op rubber laarzen en in korte broek, ging manlief aan de slag. Een rode stroom minuscule beestjes stroomde het nachthok uit en het putje in. Maar daarmee was de klus niet geklaard. Bestrijding was geboden, ontsmettingsmiddel op wanden, in kieren en legnesten. 'Ook de kippen behandelen' stond er op de instructie. Fijn, hoe behandel je zes kippen? Die stapten vrolijk in de ren rond, zich van geen onheil bewust. "Wachten tot ze op stok zitten" zei ik, "dan grijp ik ze en spuit jij". Toen het begon te schemeren en alle meiden aan hun nachtrust waren begonnen, kwamen we in actie. Hok open, een kip van stok geplukt, gauw het hok weer dicht. Er stond een heerlijk avondbriesje, dus buiten spuiten had geen zin. De kas in. Kip in de houdgreep, veren omhoog. "Ook die kont spuiten en die poten." Met een zeiknatte kip terug naar het hok. "Waar laat ik die?" "Nou, in het hok." "Dat kan niet, ik herken de een van de ander niet, straks pak ik vier keer dezelfde." Dan maar weer in de ren. Bij de derde kip begaf de spuitfles het. Vloeken, draaikop eraf, doorblazen en opnieuw proberen. Een uur later was het klaar. Allebei onder de rode vlekken en barstend van de jeuk. De processierups was er niks bij. Enerverend weekend.